|
ႏွစ္ေပါင္း ၂ဝ ေက်ာ္ ေသာင္မတင္ေရမက်ျဖစ္ခဲ့ေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏
ေရွ႕ခရီးသည္ ယခုအခါပုံသဏၭာန္အသစ္တစ္ခုဆီသုိ႔ အသြင္ကူးေျပာင္းရန္
ျပင္ဆင္လ်က္ရွိသည္ကုိ ေတြ႕ျမင္ႏုိင္ပါသည္။ ႏုိင္ငံတစ္ခု၏
ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆုိသည္မွာ အေျခခံက်က်ေျပာရလွ်င္ STATE ဟုေခၚေသာ
ႏုိင္ငံေတာ္က Means of Production ဟုေခၚေသာ ကုန္လုပ္စြမ္းအားစုမ်ားကုိ
မည္ေရြ႕မည္မွ်ခ်ဳပ္ကုိင္ထားၿပီး ျပည္သူလူထုကုိ
မည္သုိ႔မည္ပုံရယူသုံးစဲြခြင့္ျပဳမည္ဆုိေသာ စနစ္ကုိ
ေရးသားျပ႒ာန္းျခင္းျဖစ္ေပသည္။ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ (၃) ရပ္ကုိ ပုိင္းျခား၍
Check and Balance ျပဳလုပ္ျခင္းဆုိသည္မွာလည္း အဆုိပါ Means of Production
မ်ားကုိ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ (၃) ရပ္ျဖင့္ မည္သုိ႔ထိန္းခ်ဳပ္၍ မည္ေရြ႕မည္မွ်
Check and Balance ျပဳလုပ္ခြင့္ျပဳမည္ဆုိေသာ အခ်က္ကုိ
ျပ႒ာန္းျခင္းျဖစ္ပါသည္။
၁၉၇၄ ခုႏွစ္တြင္ ျပ႒ာန္းခဲ့ေသာ အေျခခံဥပေဒသစ္ႏွင့္ ေပၚထြန္းလာေသာ
ႏုိင္ငံေရးစနစ္သည္ အသြင္ကူးေျပာင္းေရး အမွန္တကယ္ျဖစ္ေပၚခဲ့ျခင္း
မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ အဆုိပါဥပမာကုိ ႏုိင္ငံသားအခ်ဳိ႕က မၾကာခဏ ေထာက္ျပၾကသည္ကုိ
ေတြ႕ရသည္။ ၁၉၇၄ အေျခခံဥပေဒသည္ တစ္ပါတီစနစ္ကုိ အေျခခံထားေသာေၾကာင့္
အထက္တြင္ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ကုန္လုပ္စြမ္းအားစုမ်ားကုိ ထိန္းခ်ဳပ္သည့္စနစ္သည္
ယခင္ပါတီအဖဲြ႕အစည္း ယခင္လူတန္းစားအလႊာကပင္ ဆက္လက္ခ်ဳပ္ကုိင္ထားရာ
ထူးျခားမႈမျမင္ေတြ႕ခဲ့ရျခင္းျဖစ္ေပသည္။ တစ္ပါတီစနစ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္
ကုန္လုပ္စြမ္းအားစုမ်ားအား ထိန္းခ်ဳပ္ပုံႏွင့္ပတ္သက္၍ Check and Balance
ျပဳလုပ္မည့္ အတုိက္အခံ မရွိသကဲ့သုိ႔ ပုဂၢလိကက႑၏ ရပ္တည္မႈကုိ
အသိအမွတ္ျပဳမထားေသာေၾကာင့္ ကုန္လုပ္စြမ္းအားစုမ်ားကုိ
ရယူသုံးစဲြခြင့္ဆုိသည္မွာ ေျပာစရာပင္မလုိဘဲ ရိွခဲ့ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္
၁၉၇၄ ဖဲြ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ အေျခခံဥပေဒသည္ မ်ားစြာပ်င္းစရာေကာင္းေသာ
စာရြက္တစ္ထပ္သာျဖစ္ခဲ့ရျခင္းျဖစ္ေပသည္။
တစ္ပါတီစနစ္မဟုတ္ေတာ့ေသာ ဖဲြ႕စည္းပုံအေျခခံ ဥပေဒတြင္ ၿပိဳင္ဘက္ပါတီမ်ား
ေပၚေပါက္လာၿပီျဖစ္ရာ ကုန္လုပ္စြမ္းအားစုမ်ားကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ခြင့္အလုိ႔ငွာ
ျဖစ္ေပၚလာဖြယ္ရွိသည့္ Check and Balance မ်ားကုိ မည္ေရြ႕မည္မွ်အထိ
ခြင့္ျပဳ၍ မည္သုိ႔မည္ပုံ ကန္႔သတ္ထားမည္ဆုိေသာအခ်က္မ်ားသည္
ဖဲြ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒမ်ားတြင္ အဓိကရွာေဖြၾကည့္ရေသာ အခ်က္မ်ားျဖစ္ေပသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ အသစ္ေပၚထြန္းလာေသာ အေျခခံဥပေဒသစ္ကုိ
လက္ေတြ႕က်င့္သုံးရာတြင္ ကုန္လုပ္စြမ္းအားစုမ်ားကုိ STATE ေခၚ
ႏုိင္ငံေတာ္ႏွင့္ ႏုိင္ငံေတာ္ကုိ ကုိယ္စားျပဳ၍ ခ်ဳပ္ကုိင္ခြင့္ရသူ
အဖဲြ႕အစည္းက မည္ေရြ႕မည္မွ်ရယူသုံးစဲြခြင့္ျပဳ၍ မည္သို႔မည္ပုံ Check and
Balance ျပဳလုပ္ခြင့္ျပဳသည္ဆုိေသာအခ်က္မ်ားမွာ အေျခခံဥပေဒသက္သက္ကုိ
ေလ့လာ႐ုံမွ်ျဖင့္ အေသအခ်ာမသိရွိႏုိင္ဘဲ ေရြးေကာက္ပဲြရလဒ္မ်ားေပၚတြင္လည္း
မ်ားစြာမူတည္မည္ျဖစ္ေပသည္။ သုိ႔ေသာ္မ်ားစြာေသခ်ာသည္မွာ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွစ၍
ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ ပုံသဏၭာန္ေဟာင္းျဖစ္သည့္ ကုန္လုပ္စြမ္းအားစုမ်ားကုိ
အကန္႔အသတ္မရွိ Check and Balance မရွိ
ထိန္းခ်ဳပ္ခြင့္ရွိခဲ့ေသာအေျခအေနကုိ ေက်ာ္လြန္သြားလိမ့္မည္ဆုိေသာအခ်က္မွာ
ယခုအသစ္ေပၚထြန္းမည့္ ႏုိင္ငံေရးစနစ္ႏွင့္ပတ္သက္၍
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္။
၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ မည္သုိ႔ေသာႏုိင္ငံေရးပုံသဏၭာန္
ျဖစ္ေပၚလာမည္ဆုိေသာအခ်က္သည္ တည္ဆဲအစုိးရအေပၚတြင္ မူတည္သည္ဟုေျပာဆုိေသာ
မွတ္ခ်က္မ်ားရွိခဲ့ပါသည္။ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးဆုိရာတြင္ State ေခၚ
ႏုိင္ငံေတာ္၊ Market ေခၚ ေစ်းကြက္ႏွင့္ Civil Society ေခၚ လူ႔အဖဲြ႕အစည္း
စသည့္အင္အားစုသုံးရပ္ အသြင္ကူးေျပာင္းျခင္းျဖစ္ရာ ယေန႔ယခု Market ႏွင့္
Civil Society တုိ႔က ယေန႔မည္သုိ႔ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံသည္ဆုိေသာ အခ်က္သည္လည္း
၂ဝ၁ဝ ၏ ႏုိင္ငံေရး႐ုပ္ပုံလႊာကုိ ထင္ဟပ္လိမ့္မည္ျဖစ္ပါသည္။
ေအာင္ထြဋ္ |
